To 10 είναι γεματο, στρογγυλό νούμερο. Είναι θετικό και πιο συμπαθές απο το 9 θέλω να πιστεύω. Γι αυτό το περιμένω. Αν αποδειχτεί κι αυτό μια απ'τα ίδια, θα χάσω την πίστη μου σε ολους τους αριθμούς. Οχι οτι μέχρι τώρα πίστευα ότι έχουν τίποτα το μαγικό. Αλλά αν σου κάνουν κακό ακόμα και οι αριθμοί, φασκελοκουκούλωστα. Μπα, μες στο μυαλό μου είναι όλα. Νούμερα και κολοκύθια. Λες κι αυτά κυβερνάνε. (;) Τέλος πάντων, νύσταξα. Ο αριθμός 4,30 με διατάζει να πάω για ύπνο. Αν τον παρακούσω, θα κουτουλάω αύριο στη δουλειά. Δε με συμφέρει.
Ζηλεύω τους ανθρώπους που μέσα στην κακομοιριά και στη μιζέρια καταφέρνουν και βλέπουν ομορφιά, νιώθουν αισιοδοξία μέσα στην απελπισία, βρίσκουν χρόνο για τον εαυτό τους μέσα στην πίεση, χαμογελούν στους δυσάρεστους, αγαπούν τους ευχάριστους, κάνουν την ένταση φίλη τους, δεν αφήνουν να τους επηρεάζει η κακεντρέχεια, η ρουτίνα και οι «δαίμονες» των άλλων, λένε «che sera sera» και το χαίρονται, λένε «όλα θα φτιάξουν» και το πιστεύουν, δε χρειαζονται θάρρος για να αντιμετωπίσουν προβλήματα γιατί καταφέρνουν να μην έχουν προβλήματα, διασκεδάζουν με τις μικροανωμαλίες της καθημερινότητας, δραστηριοποιούνται τις ελεύθερες ώρες τους, κι αν υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι, στ’ αλήθεια πολύ θα ήθελα να τους γνωρίσω.
Σήμερα το 80% των τυχαίων ελληνικών blogs που επισκέφτηκα είχαν θέμα τη θρησκεία (!). Δεν ξέρω τι έγινε. Τώρα βέβαια θα μου πεις γιατί όχι. Η θρησκεία για καποιους είναι ότι είναι για καποιους αλλους η μουσική, τα σπορ, η δουλειά. Ισως και κάτι παραπανω. Απλά διέκρινα και κάποιο φανατισμό στα σχόλια και στα άρθρα, που δεν θα έπρεπε να υπαρχει κατα τη φτωχή μου γνώμη. Ο φανατισμός ποτέ δε βγάζει σε καλό, σε ο,τι κι αν αφορά. Πόσο μάλλον σ'αυτο το θέμα. Αν κρίνουν απαραίτητο να διδάσκεται στα σχολεία για να αναπτύξουν τη θρησκευτική πίστη στα παιδιά (πράγμα καθόλου κακό), ας ρίξουν μια ματιά σ'αυτά τα βιβλία που είχαν γράψει οι "πατέρες", κι ας αναρωτηθούν αν όντως πρέπει να βασιστούν σ'αυτά. Τουλάχιστον την εποχή που πήγαινα εγώ σχολείο, ήταν επιεικώς απαράδεκτα. Το κατάλαβα όμως πολύ αργότερα, πρώτον γιατί τα παιδάκια συνηθως δέχονται ότι νέο μαθαίνουν, και δεύτερο γιατί δεν έκατσα και ποτέ να ασχοληθώ με το θέμα. Δε μ'ενδιέφερε. Ομως στ'αλήθεια, δεν έχω παρει σαφή απαντηση σε ερωτήσεις που έχω κανει κατα καιρούς για ολη αυτη την ιστορία. Και δεν αμφισβητούσα την ύπαρξη του πνευματος, αλλα τις ανακρίβειες που ανέφεραν τα βιβλία. "Πίστευε και μη ερεύνα"; Είναι σωστό;
Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2009
Εβρεξε πάλι αλλά ευτυχώς αρχίζει και ανοίγει. Δεν την μπορώ τη σκοτεινιά, τελειωσε. Υπάρχει λίγη περισσότερη αισιοδοξία απο τις προηγούμενες μέρες μπορώ να πω. Μακάρι να κρατήσει
Black is the colour of my true love's hair. Her lips are like a rose so fair. She's got the sweetest face and the gentlest hands. I love the ground where on she stands.
I love my love and well she knows. I love the ground where on she goes. And how I wish the day would come when she and I can be as one.
Black is the colour of my true love's hair. Her lips are like a rose so fair. She's got the sweetest face and the gentlest hands. I love the ground where on she stands.
I go to the Clyde and mourn and weep satisfied I never will sleep. I 'll write her a letter, just a few short lines And suffer death ten thousand times.
Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2009
Οποιος γουστάρει δηλώνει οτι είναι ροκ σήμερα την πανακόλα μου... Οποια χαζοχαζή βάζει λίγο παραπάνω makeup στο ματι και χοροπηδάει όπως λάχει, γίνεται ανατρεπτική μη χέσω...