Πρεπει να δίνουμε αναφορά όταν μας ρωτάνε για όλα. Για το που πήγαμε, τι φάγαμε, τι καιρό έκανε, πως περάσαμε, τα πάντα. Γιατί αν δε δώσουμε, μας θεωρούν ακαταδεχτους, στριφνούς κλπ. Κι όταν τους απαντάμε, όλοι οι υπόλοιποι γυρίζουν και κοιτανε τι θα πούμε. Σταματάνε τη δουλειά για να ακούσουν και να μάθουν. Μη χάσουν λέξη. Πως αντέχουν τον εαυτό τους αυτοί οι ανθρωποι;
Η δουλειά βρίσκεται και θα βρίσκεται σε κρίσιμη φάση για αρκετό καιρό ακόμα. Μέχρι να λήξει αυτή η αβεβαιότητα θα έχουμε αλληλοσκοτωθεί. Οι φωνές και οι εκνευρισμοί είναι διάχυτοι στην ατμόσφαιρα. Σιγά σιγά έρχεται και η απραξία. Προστίθεται και η βαρεμάρα και γίνονται όλοι μια παρέα. Δένονται μεταξύ τους, κάνουν κόμμα και σε λίγο θα μας εκτοπίσουν για να κυριαρχήσουν αυτοί. Εμείς θα σκορπίσουμε σε όλη την Αθήνα και αυτοί θα είναι ενωμένοι. Ισως να ακολουθήσουν μερικούς απο μας, αν βρουν πρόσφορο έδαφος κι αν τους το επιτρέψουμε. Εχω τάση φυγής εδώ και καιρό. Επιασε και βροχή πριν λίγο. Δε θα με εμποδίσει όμως. Το ταξίδι μου θα το κάνω, ότι κι αν λέει η βροχή. Θα σκεφτώ πρώτα πρώτα τα μάτια σου. Μετά ένα λαμπερό ήλιο, μια πράσινη θάλασσα με σπηλιές, ενα προσωπάκι μωρού κι ένα χαμογελαστό λεωφορείο που θα με πάρει. Θα γίνουν όλα πραγματικότητα και ξαφνικά θα βρεθώ στην αγκαλιά σου! Φυσικά δε θα τους επιτρέψω να με ακολουθήσουν.
Μακάρι να μπορούσα να πατησω ένα κουμπί και να βρισκόμουν μήνες μπροστά. Χωρίς να πρέπει να περάσω απ όλες τις δοκιμασίες που μου γνέφουν. Εκδρομή στο χρόνο...
Δευτέρα 6 Απριλίου 2009
Τα γεγονότα τρέχουν και παράλληλα μένουν στάσιμα. Η αβεβαιότητα σε ακολουθεί όπου και να πας. Αναγκάζεσαι να την υπομένεις ώσπου να βγει το πόρισμα. Δε θα αργήσει να βγει από τη μεριά τους. Το θέμα είναι ότι αν έχει βγει κι από τη δική σου μεριά, πως θα καταφέρεις να το υλοποιήσεις. Κι όταν οι γύρω σου σε τραβάνε πίσω, τι κανεις; Τους μιλάς, τους εξηγείς ότι θέλεις υποστήριξη και θετική σκεψη, και εκείνοι δεν καταλαβαίνουν. Θέλουν τόσο πολύ το καλό σου, θέλουν τόσο πολύ να σε βλεπουν να χαμογελάς, που δεν ξέρουν τελικά πώς να φερθούν και φέρνουν το αντίθετο αποτέλεσμα. Δεν ξέρουν τι θα ήταν προτιμότερο. Να σε έχουν δίπλα τους όπως κι αν είσαι, η να σ΄αφήσουν να φύγεις όπως θέλεις… Δε βγάζεις άκρη, αλλά ελπίζεις ότι θα σε καταλάβουν στο τέλος. Φτάνει να πετύχεις αυτό που θες. Και λένε ότι όταν το θες πολύ, το σύμπαν συνωμοτεί για να το καταφέρεις. Είναι το σύμπαν, η είσαι απλά εσύ; Η απάντηση είναι στον καθρέφτη σου. Μόνο που χρειάζεσαι και κάτι ακόμα. Τη βοήθεια του ανθρώπου σου. Εσύ την έχεις. Εγώ;
Everytime that I look in the mirror All these lines on my face gettin clearer The past is gone It went by like dust to dawn Isnt that the way Everybodys got their dues in life to pay
I know what nobody knows Where it comes and where it goes I know its everybodys sin You got to lose to know how to win
Half my life is in books written pages Live and learn from fools and from sages You know its true All the things come back to you
Sing with me, sing for the years Sing for the laughter, sing for the tears Sing with me, if its just for today Maybe tomorrow the good lord will take you away (x2)
Dream on, dream on Dream yourself a dream come true Dream on, dream on Dream until your dream come true Dream on, dream on, dream on...